คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรที่  ๔๕๔/๒๕๖๗

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์       บริษัท ท จำกัด                                      โจทก์

ที่  ๔๕๔/๒๕๖๗                                บริษัท อ จำกัด กับพวก                           จำเลย

                    โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าวัสดุก่อสร้าง จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ประกอบกิจการรับเหมาก่อสร้าง โดยจำเลยที่ ๒ เป็นนิติบุคคลประเภทห้างหุ้นส่วนจำกัด มีจำเลยที่ ๓ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ สั่งซื้อคอนกรีตกำลังอัดจากโจทก์ เพื่อนำไปใช้ในกิจการของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ โจทก์ส่งมอบสินค้าให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ครบถ้วนแล้ว แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ผิดนัดชำระค่าสินค้า โจทก์ทวงถามแล้ว แต่จำเลยทั้งสามเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามชำระหนี้พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

                    จำเลยที่ ๑ ให้การต่อสู้คดีหลายประการและให้การว่า คดีนี้เป็นคดีผู้บริโภค ขอให้ยกฟ้อง

                    จำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                    พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าวัสดุก่อสร้างและขายคอนกรีตกำลังอัดให้แก่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้ซื้อนั้นเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดและห้างหุ้นส่วนจำกัดตามลำดับ จัดตั้งขึ้นเพื่อประกอบการค้าแสวงหากำไร จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ซื้อคอนกรีตกำลังอัดจากโจทก์เพื่อใช้ในการประกอบกิจการรับเหมาก่อสร้าง อันเป็นการแสวงประโยชน์โดยตรงทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ จึงมิใช่ผู้บริโภคแต่อยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ชำระหนี้อันมีมูลจากการซื้อขายสินค้า โดยให้จำเลยที่ ๓ ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยที่ ๒ ร่วมรับผิดตามฟ้อง จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)

                    วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค

                                 (นางสุวิชา   นาควัชระ)

                                   ประธานศาลอุทธรณ์