คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางช. โจทก์
ที่ ๑๑๗/๒๕๖๘ นายอ. จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเพื่อการเกษตร (ที่นา) โฉนดที่ดินเลขที่ XXXXX ตำบลศรีเมืองชุม อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จำเลยประกอบธุรกิจให้กู้ยืมเงินและรับซื้อฝากที่ดิน โจทก์ขอกู้ยืมเงินจากจำเลย ๑,๓๐๐,๐๐๐ บาท จำเลยให้โจทก์จดทะเบียนขายฝากที่ดินดังกล่าวไว้กับจำเลยและขยายกำหนดเวลาไถ่ออกไปหนึ่งครั้ง ก่อนครบกำหนดไถ่ถอน โจทก์ขอไถ่ถอนที่ดินคืนแต่จำเลยไม่ยินยอม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้องคืนแก่โจทก์ หากจำเลยไม่ดำเนินการให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา กับให้จำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการและให้การว่า คดีนี้ไม่เป็นคดีผู้บริโภค ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๔) คดีแพ่งที่มีกฎหมายบัญญัติให้ใช้วิธีพิจารณาตามพระราชบัญญัตินี้ และพระราชบัญญัติคุ้มครองประชาชนในการทำสัญญาขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือที่อยู่อาศัย พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๗ วรรคสอง ในการจดทะเบียนของพนักงานเจ้าหน้าที่ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ระบุไว้ในสารบัญสำหรับจดทะเบียนให้ชัดเจนว่าเป็นการขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรม หรือการขายฝากที่อยู่อาศัย มาตรา ๑๑ ให้คดีที่มีข้อพิพาทอันเนื่องมาจากการขายฝากเป็นคดีผู้บริโภคตามกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค โดยให้ถือว่าผู้ขายฝากเป็นผู้บริโภค ได้ความตามคำฟ้อง สำเนาสารบัญจดทะเบียนเอกสารท้ายคำฟ้องหมายเลข ๑ และคำให้การว่า โจทก์จดทะเบียนขายฝากที่ดินเพื่อเกษตรกรรมไว้แก่จำเลย โจทก์จึงเป็นผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยอันมีมูลจากการขายฝาก จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา ๓ (๔)
วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานแผนกคดีภาษีอากรในศาลฎีกา
ช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่งประธานศาลอุทธรณ์