คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นาย ว โจทก์
ที่ ๖๕๔/๒๕๖๘ นางสาว ป จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณปี ๒๕๖๐ โจทก์และจำเลยรู้จักกันผ่านแอปพลิเคชันไลน์ต่อมาปี ๒๕๖๕ จำเลยชักชวนโจทก์ร่วมลงทุนเกี่ยวกับการขายปุ๋ยให้แก่เกษตรกรโดยให้ผลตอบแทนอัตราร้อยละ ๕ ต่อเดือน โจทก์ตกลงร่วมลงทุนกับจำเลยโดยโอนเงินให้แก่จำเลยครั้งแรก ๑๐๐,๐๐๐ บาท จำเลยคืนเงินลงทุนพร้อมผลตอบแทนให้แก่โจทก์ ๑๑๐,๐๐๐ บาท ต่อมาโจทก์โอนเงินลงทุนให้แก่จำเลยอีก ๒ ครั้ง รวม ๔๐๐,๐๐๐ บาท แต่จำเลยชำระผลตอบแทนให้แก่โจทก์เพียงบางส่วนรวม ๑๐๐,๐๐๐ บาท หลังจากนั้นจำเลยไม่คืนเงินลงทุนหรือชำระผลตอบแทนให้แก่โจทก์อีก โจทก์จึงมีหนังสือบอกเลิกสัญญาลงทุนและทวงถามให้จำเลยคืนเงินแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการและให้การว่า โจทก์และจำเลยลงทุนทำธุรกิจร่วมกันถือเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียนและยังไม่มีการชำระบัญชี คดีนี้เป็นคดีผู้บริโภค ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์และจำเลยตกลงร่วมลงทุนเกี่ยวกับการขายปุ๋ยให้แก่เกษตรกร อันมีลักษณะเป็นการร่วมลงทุนเพื่อแบ่งปันผลกำไร โจทก์และจำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์ในฐานะผู้ประกอบธุรกิจและผู้บริโภคต่อกันตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินอันมีมูลจากการร่วมลงทุน จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจ
ซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)
วินิจฉัยว่า ไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานศาลอุทธรณ์