คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางสาว อ. โจทก์
ที่ ๗๖๕/๒๕๖๗ นาย พ. จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ XXXX พร้อมสิ่งปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ ๒ คูหา จำเลยเป็นเจ้าของที่ดินพิพาทโฉนดเลขที่ XXXX ซึ่งกันไว้เป็นถนนและเป็นที่กลับรถและจอดรถเพื่อเป็สาธารณูปโภคแก่ที่ดินจัดสรรในโครงการจัดสรรฯ ธ. ต่อมาจำเลยเริ่มล้อมรั้วและทำการขุดเจาะพื้นถนนเพื่อก่อสร้างสิ่งปลูกสร้างของจำเลยในที่ดินพิพาท อันเป็นเหตุทำให้สาธารณูปโภคของโครงการจัดสรรเสื่อมประโยชน์ลง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและแก้ไขให้ที่ดินพิพาทกลับมามีสภาพเป็นถนนดังเดิม หากจำเลยไม่ดำเนินการให้โจทก์ดำเนินการโดยให้จำเลยเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย และให้จำเลยมีหน้าที่ดูแลรักษาที่ดินพิพาทให้เป็นถนนส่วนกลางของที่ดินจัดสรรในโครงการจัดสรรฯ ธ. ตลอดไป
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง
ศาลแพ่งธนบุรีส่งคดีให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างในโครงการจัดสรรฯ ธ. จำเลยล้อมรั้วที่ดินพิพาทและทำการขุดเจาะพื้นถนนที่โครงการกันไว้เป็นที่กลับรถและเป็นที่จอดรถ อันเป็นมูลละเมิดโดยแท้ โจทก์และจำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์ในฐานะผู้ประกอบธุรกิจและผู้บริโภคต่อกัน ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ เมื่อโจทก์ฟ้องขอบังคับให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างตามฟ้อง จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓(๔)
วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์