คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ที่ ๘๐/๒๕๖๘ 

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์        บริษัทพ. จำกัด ที่ ๑ กับพวกรวม ๒ คน                                      โจทก์

ที่  ๘๐/๒๕๖๘_                                บริษัทพ. จำกัด ที่ ๑กับพวกรวม ๔ คน                          จำเลย

                โจทก์ทั้งสองฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ ประกอบธุรกิจจำหน่ายครุภัณฑ์ยานพาหนะมีโจทก์ที่ ๒ เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทน จำเลยที่ ๑ ประกอบธุรกิจจำหน่ายรถยนต์ และเป็นตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ให้แก่จำเลยที่ ๓  จำเลยที่ 2 ประกอบธุรกิจให้เช่าแบบลิสซิ่ง จำเลยที่ 4 ประกอบธุรกิจรับประกันภัย โจทก์ทั้งสองซื้อรถยนต์พิพาท ยี่ห้อบีเอ็มดับเบิ้ลยูกับจำเลยที่ ๑ โดยทำสัญญาเช่าแบบลิสซิ่งกับจำเลยที่ ๒ และทำสัญญาประกันภัยรถยนต์กับจำเลยที่ ๔ ต่อมาเกิดเหตุเพลิงไหม้รถยนต์พิพาทขณะใช้งานตามปกติ แต่จำเลยทั้งสี่เพิกเฉยไม่ดำเนินการซ่อมแซมหรือแก้ไขรถยนต์พิพาทให้กลับมาใช้งานได้ตามปกติ ทำให้โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

        ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ส่งคดีให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                   พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ประกอบธุรกิจจำหน่ายรถยนต์และจำหน่ายรถยนต์ให้แก่โจทก์ทั้งสองตามทางการค้าปกติของตน จำเลยที่ ๑ จึงเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนโจทก์ที่ ๑ เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด จัดตั้งขึ้นเพื่อประกอบการค้าแสวงหากำไรมีโจทก์ที่ ๒ เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทน แม้โจทก์ที่ 1 อ้างว่าเช่ารถยนต์เพื่อนำไปให้โจทก์ที่ 2 ใช้งานก็ถือเป็นการดำเนินการเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง โจทก์ที่ ๑ จึงมิใช่ผู้บริโภคแต่อยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ ชำระค่าเสียหายโดยอ้างเหตุมูลละเมิดอันเนื่องมาจากการซื้อขายและเช่ารถยนต์ โดยให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ร่วมรับผิดตามฟ้อง จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคพ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)

วินิจฉัยว่า ไม่เป็นคดีผู้บริโภค

(นายอดิศักดิ์   ตันติวงศ์)

ประธานแผนกคดีภาษีอากรในศาลฎีกา

ช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่งประธานศาลอุทธรณ์