คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางสาวส. โจทก์
ที่ ๔๒๗/๒๕๖๘ บริษัทพ. จำกัด จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดกับโจทก์ในโครงการอาคารชุดอ. โครงการอาคารชุดร. โครงการอาคารชุดพ. และโครงการอาคารชุดน. รวม ๔ ห้อง มีข้อตกลงว่าจำเลยจะชำระค่าห้องชุดให้แก่ธนาคารแทนโจทก์เป็นรายงวด งวดละ ๖๔,๒๐๐ บาท เป็นระยะเวลา ๑๒ เดือน และจำเลยตกลงรับโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดทั้งหมดจากโจทก์ภายในเก้าสิบวันนับแต่สิ้นสุดระยะเวลาตามสัญญา ต่อมาเมื่อครบกำหนดเวลาตามสัญญาจำเลยซื้อห้องชุดจากโจทก์เพียง ๒ ห้อง โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยเพิกเฉยขอให้บังคับจำเลยวางเงินและรับโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดที่เหลือตามฟ้อง หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา หากสภาพแห่งหนี้ไม่เปิดช่อง ให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
โจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า คดีนี้ไม่เป็นคดีผู้บริโภค
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่า โจทก์ทำสัญญาจะขายห้องชุดซึ่งอยู่ต่างโครงการกันแก่จำเลย จำนวน ๔ ห้อง โจทก์เป็นผู้จะขายจึงเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยซึ่งเป็นผู้จะซื้อนั้นเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดจัดตั้งขึ้นเพื่อประกอบการค้าแสวงหากำไร จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค แต่อยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกันเมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในมูลสัญญาจะซื้อจะขาย จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)
วินิจฉัยว่า ไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานศาลอุทธรณ์