คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ที่ ๑๐๘/๒๕๖๗

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์                       บริษัท ก. จำกัด (มหาชน)       โจทก์

ที่ ๑๐๘/๒๕๖๗                                              นางสาว ด. กับพวก              จำเลย

โจทก์ประกอบกิจการให้เช่าซื้อทรัพย์สินและให้จำเลยที่ ๑ เช่าซื้อเครื่องฉีดพลาสติกโดยเรียกค่าเช่าซื้อเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน ซึ่งตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ ประกอบพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ การซื้อและการขายหมายความรวมถึงการเช่าซื้อและการให้เช่าซื้อด้วย โจทก์ซึ่งเป็นผู้ให้เช่าซื้อจึงอยู่ในฐานะเป็นผู้ขายและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ส่วนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อและอยู่ในฐานะผู้ซื้อนั้นเป็นบุคคลธรรมดา แม้จะทำสัญญาเช่าซื้อเครื่องฉีดพลาสติกจากโจทก์เพื่อไปใช้ในกิจการรับออกแบบและผลิตสินค้าพลาสติก ก็เป็นการใช้สอยด้วยตนเองในการประกอบอาชีพเพื่อดำรงชีพ และไม่ปรากฏว่าเป็นการประกอบธุรกิจขนาดใหญ่ จำเลยที่ ๑ จึงเป็นผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ ในมูลเช่าซื้อ เครื่องฉีดพลาสติกโดยให้จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมรับผิดในฐานะผู้ค้ำประกัน จึงเป็นคดีผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการให้เช่าซื้อทรัพย์สิน จำเลยที่ ๑ ทำสัญญาเช่าซื้อเครื่องฉีดพลาสติกกับโจทก์ ๕ เครื่อง มีจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ทำสัญญาค้ำประกันการชำระหนี้ ภายหลังทำสัญญาจำเลยที่ ๑ ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์ทวงถามและบอกเลิกสัญญาแล้ว ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามส่งมอบเครื่องฉีดพลาสติกที่เช่าซื้อคืน หากคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาแทนกับให้ชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

จำเลยที่ 1 ให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง

                   จำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                   พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์ประกอบกิจการให้เช่าซื้อทรัพย์สินและให้จำเลยที่ ๑ เช่าซื้อเครื่องฉีดพลาสติกโดยเรียกค่าเช่าซื้อเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน ซึ่งตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ ประกอบพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ การซื้อและการขาย หมายความรวมถึงการเช่าซื้อและการให้เช่าซื้อด้วย โจทก์ซึ่งเป็นผู้ให้เช่าซื้อจึงอยู่ในฐานะเป็นผู้ขายและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ส่วนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อและอยู่ในฐานะผู้ซื้อนั้นเป็นบุคคลธรรมดา แม้จะทำสัญญาเช่าซื้อเครื่องฉีดพลาสติกจากโจทก์เพื่อไปใช้ในกิจการรับออกแบบและผลิตสินค้าพลาสติก ก็เป็นการใช้สอยด้วยตนเองในการประกอบอาชีพเพื่อดำรงชีพ และไม่ปรากฏว่าเป็นการประกอบธุรกิจขนาดใหญ่ จำเลยที่ ๑ จึงเป็นผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ ในมูลเช่าซื้อ เครื่องฉีดพลาสติกโดยให้จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมรับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันจึงเป็นคดีผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)

วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภค

                                                         วินิจฉัย ณ  วันที่ ๒๙ เดือน มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๗

สุวิชา   นาควัชระ

(นางสุวิชา   นาควัชระ)

ประธานศาลอุทธรณ์