คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางสาว ย. โจทก์
ที่ ๒๓๔/๒๕๖๗ บริษัท ซ. จำกัด จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โจทก์ทำสัญญาจองซื้อห้องชุดในโครงการอาคารชุด ซ. กับจำเลย ๑ ห้อง เพื่ออยู่อาศัย โจทก์ชำระค่าห้องชุดบางส่วนให้แก่จำเลยแล้ว ภายหลังโจทก์ตรวจสอบพบว่ามีข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรมเนื่องจากจำเลยกำหนดให้เงินที่โจทก์ชำระให้แก่จำเลยหลังวันทำสัญญาเป็นเงินมัดจำซึ่งจำเลยอาจใช้สิทธิริบได้ โจทก์จึงไม่ต้องการซื้อห้องชุดดังกล่าวกับจำเลยอีกต่อไป โจทก์จึงบอกเลิกสัญญา ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าห้องชุดพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการและให้การว่า สัญญาจองซื้อห้องชุดระบุให้โจทก์ต้องทำสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดกับจำเลยภายหลังที่จำเลยได้รับใบอนุญาตก่อสร้าง แต่โจทก์ไม่เข้าทำสัญญาจะซื้อจะขายและเป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยมีสิทธิริบเงินจอง ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่า จำเลยประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และทำสัญญาจองซื้อห้องชุดกับโจทก์ตามทางการค้าปกติของตน จำเลยจึงเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนโจทก์ซึ่งเป็นบุคคลธรรมดาทำสัญญาจองซื้อห้องชุดเพียง ๑ ห้อง แม้จำเลยอ้างในคำร้องว่า โจทก์ทำสัญญาจองซื้อห้องชุดในโครงการเดียวกันกับจำเลยรวม ๒ ห้อง แต่ไม่ปรากฏว่าโจทก์แสวงประโยชน์โดยตรงทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยอันมีมูลจากสัญญาจองซื้อห้องชุด จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภค
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์