ค้นหาคำวินิจฉัย

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์          บริษัท ว. จำกัด                                                            โจทก์

ที่  ๒๔๒/๒๕๖๗                                 บริษัท ม. จำกัด ที่ ๑ กับพวก                จำเลย   

                     โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ เครื่องคอมพิวเตอร์และโปรแกรมสำเร็จรูป จำเลยที่ ๑ ประกอบกิจการค้าและได้สมัครเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าและบริการของโจทก์ โดยมีจำเลยที่ ๒ เป็นกรรมการของจำเลยที่ ๑ และทำสัญญาค้ำประกันการชำระหนี้ จำเลยที่ ๑ สั่งซื้อเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ เครื่องคอมพิวเตอร์และโปรแกรมสำเร็จรูปหลายรายการจากโจทก์ โจทก์ส่งมอบสินค้าให้จำเลยที่ ๑ เรียบร้อยแล้ว แต่จำเลยที่ ๑ ชำระค่าสินค้าให้แก่โจทก์เพียงบางส่วนแล้วผิดนัด โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยทั้งสองเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระหนี้พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

                      จำเลยทั้งสองให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง

                      จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                     พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตราคดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้อง คำให้การ และคำร้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ เครื่องคอมพิวเตอร์ และโปรแกรมสำเร็จรูปโจทก์ขายเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ เครื่องคอมพิวเตอร์ และโปรแกรมสำเร็จรูปให้แก่จำเลยที่ ๑ ตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ซื้อนั้นเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดจัดตั้งขึ้นเพื่อประกอบการค้าแสวงหากำไร จำเลยที่ ๑ ซื้อสินค้าตามฟ้องจากโจทก์เพื่อใช้ในการประกอบกิจการ อันเป็นการแสวงประโยชน์โดยตรงทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง จำเลยที่ ๑ จึงมิใช่ผู้บริโภค แต่อยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ในมูลซื้อขาย โดยให้จำเลยที่ ๒ ในฐานะผู้ค้ำประกันร่วมรับผิดตามฟ้อง จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจ ซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)

วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค

 

(นางสุวิชา   นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์