คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นิติบุคคลอาคารชุด ป ที่ ๑ กับพวกรวม ๙ คน โจทก์
ที่ ๒๖๑/๒๕๖๗ นางสาว อ ที่ ๑ กับพวกรวม ๒ คน จำเลย
โจทก์ทั้งเก้าฟ้องว่า โจทก์ทั้งเก้าเป็นนิติบุคคลอาคารชุด ป ๖ ถึง ๑๓ และ ๑๕ ตามลำดับ มีวัตถุประสงค์และมีหน้าที่บริหารจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางทั้งเก้าอาคารชุดดังกล่าว เพื่อประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกโดยเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากสมาชิกเพื่อนำเงินไปใช้ตามวัตถุประสงค์ เดิมเจ้าของโครงการอาคารชุดโฆษณาและก่อสร้างซุ้มประตู วงเวียน ป้อมยาม ถนนภายในโครงการเพื่อออกสู่ทางสาธารณะ สระว่ายน้ำ สโมสร อาคารที่จอดรถ ระบบรักษาความปลอดภัย และทางเดิน เป็นทรัพย์ส่วนกลาง บนที่ดินโฉนดที่ดินเลขที่ xxx และ xxxx ตำบล ห อำเภอ บ จังหวัด ช เพื่อให้เจ้าของร่วมใช้ประโยชน์เป็นสาธารณูปโภค จำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของห้องชุดในอาคารชุด ป ๑๔ และ ๑๖ หลายห้องและเป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด ป ๑๔ และยังเป็นเจ้าของที่ดินแปลงย่อยที่แบ่งแยกออกจากที่ดินที่ตั้งอาคารชุดของโจทก์ทั้งเก้า จำนวน ๕ แปลง โดยที่ดินโฉนดที่ดินเลขที่ xxx และ xxxx ตกเป็นภาระจำยอมแก่ที่ดินทั้งห้าแปลงของจำเลยที่ ๑ ส่วนจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของห้องชุดในอาคารชุด ป ๑๖ จำนวน ๒ ห้อง จำเลยทั้งสองร่วมกันเปลี่ยนแปลงสภาพที่ดินของโฉนดที่ดินเลขที่ xxxx เช่น นำวัสดุอุปกรณ์วางหรือปิดกั้นบนที่ดินและทางเดิน ปรับแต่งซุ้มโครงการ รื้อถอน ก่อสร้างทำเป็นร้านอาหารเพื่อนำออกให้เช่า ก่อสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินและบ่อพักน้ำของโครงการ ติดตั้งวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ อย่างหนาแน่นถาวร และปิดกั้นที่จอดรถ เป็นต้น ทำให้โจทก์ทั้งเก้าและเจ้าของร่วมได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำสาธารณูปโภคในโครงการของโจทก์ทั้งเก้าออกไป กับให้ชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ทั้งเก้า
จำเลยทั้งสองให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ มีหน้าที่จัดการ ดูแลและรักษาทรัพย์ส่วนกลางอาคารชุดตามฟ้อง การดำเนินงานของโจทก์มีลักษณะเป็นการจัดทำการงานให้แก่สมาชิกในอาคารชุดโดยเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางเป็นค่าตอบแทนจึงเป็นการให้บริการอย่างหนึ่ง โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ แต่จำเลยทั้งสองมิได้เป็นเจ้าของห้องชุดในอาคารชุดของโจทก์ทั้งเก้า และไม่ได้เป็นสมาชิกของโจทก์ทั้งเก้า มูลคดีที่โจทก์ทั้งเก้าฟ้องสืบเนื่องจากจำเลยทั้งสองกระทำละเมิดให้สาธารณูปโภคของโครงการเสียหาย โจทก์ทั้งเก้ากับจำเลยทั้งสองจึงไม่มีนิติสัมพันธ์ในฐานะผู้ประกอบธุรกิจและผู้บริโภคต่อกัน เมื่อโจทก์ทั้งเก้าฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำสาธารณูปโภคตามฟ้องกับให้ชำระค่าเสียหาย จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจ ซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)
วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์