คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางสาว ด โจทก์
ที่ ๒๗๐/๒๕๖๗ นาย ภ ที่ ๑ กับพวกรวม ๒ คน จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าขายพืชผลทางการเกษตร จำเลยทั้งสองสั่งซื้อมะพร้าวแห้งจากโจทก์ ๒,๘๐๐ ลูก เป็นเงิน ๔๔,๐๐๐ บาท โจทก์ส่งมอบมะพร้าวแห้งให้แก่จำเลยทั้งสองแล้ว แต่จำเลยทั้งสองชำระค่ามะพร้าวแห้งให้แก่โจทก์เพียง ๒๒,๐๐๐ บาท โจทก์ทวงถามให้ชำระเงินส่วนที่ค้างแล้ว แต่จำเลยทั้งสองเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
ศาลจังหวัดชุมพรส่งคดีให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการค้าขายพืชผลทางการเกษตรและขายมะพร้าวแห้งให้แก่จำเลยทั้งสองตามทางการค้าปกติของตน โจทก์ซึ่งเป็นผู้ขายจึงอยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยทั้งสองซื้อมะพร้าวแห้งจำนวนมาก พฤติการณ์แห่งคดีในชั้นนี้ส่อแสดงว่าจำเลยทั้งสองซื้อเพื่อนำไปจำหน่ายต่อ จำเลยทั้งสองจึงมิใช่ผู้บริโภค แต่อยู่ในฐานะเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้อันมีมูลจากสัญญาซื้อขาย จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)
วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์