คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ บริษัทม. จำกัด (มหาชน) โจทก์
ที่ ๓๐๗/๒๕๖๘ นายส. จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบธุรกิจประกันภัยและรับประกันภัยรถยนต์ ยี่ห้อซ. หมายเลขทะเบียน X XX XXX กรุงเทพหานคร ของนายธ. ระหว่างระยะเวลาคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัย จำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียน X XX XXX กรุงเทพมหานคร ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังด้วยความเร็วและไม่ชิดขอบทางด้านซ้ายเป็นเหตุให้ไม่สามารถควบคุมรถจักรยานยนต์และเสียหลักไปเฉี่ยวชนกับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้ได้รับความเสียหาย โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วจึงรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยมาฟ้องไล่เบี้ยเอาแก่จำเลย ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยยื่นคำให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์ประกอบธุรกิจประกันภัยและรับประกันภัยรถยนต์จากนายธ. โดยเรียกค่าเบี้ยประกันภัยเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ โดยมีนายธ. อยู่ในฐานะผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภค ส่วนจำเลยซึ่งเป็นผู้ก่อเหตุละเมิดนั้น มิได้เป็นผู้รับบริการใด ๆ จากโจทก์ จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายอันเกิดจากมูลละเมิดจึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)
วินิจฉัยว่า ไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานแผนกคดีภาษีอากรในศาลฎีกา
ช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่งประธานศาลอุทธรณ์