คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นางสาวม. โจทก์
ที่ ๓๖๘/๒๕๖๘ บริษัทโรงพยาบาลบ. จำกัด จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายส. จำเลยประกอบกิจการโรงพยาบาลใช้ชื่อว่าโรงพยาบาลบ. นายส. เข้ารับการรักษาบำบัดอาการติดสุราเรื้อรังที่โรงพยาบาลของจำเลย ต่อมานายส. คลุ้มคลั่งและกระโดดลงมาจากตึกโรงพยาบาลของจำเลยจนถึงแก่ความตาย จำเลยทราบดีอยู่แล้วว่าผู้ป่วยที่ติดสุราเรื้อรังย่อมจะต้องมีอาการคุ้มคลั่ง แต่จำเลยประมาทเลินเล่อไม่จัดสถานที่ปลอดภัยหรืออาคารที่มีลูกกรงเหล็กดัดให้มิดชิดแข็งแกร่งมั่นคง และไม่จัดให้มีเจ้าหน้าที่ควบคุมดูแลผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดและเพียงพอ การกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระค่าเสียหายแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการและให้การว่า คดีนี้ไม่เป็นคดีผู้บริโภค ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า จำเลยประกอบกิจการโรงพยาบาลและให้บริการรักษาบำบัดอาการติดสุราเรื้อรังแก่นายส. โดยเรียกค่าบริการเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน จำเลยจึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ ประกอบพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ โดยมีนายส. เป็นผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว โจทก์เป็นทายาทโดยธรรมของนายส. จึงสืบสิทธิและอยู่ในฐานะผู้บริโภคเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระค่าเสียหายในมูลละเมิดอันเนื่องจากการให้บริการ จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานศาลอุทธรณ์