คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร ด. โจทก์
ที่ ๕๘๔/๒๕๖๗ นาย ข. กับพวก จำเลย
โจทก์เป็นนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๓ โจทก์จึงมีหน้าที่ดูแลรักษาหมู่บ้านและทรัพย์ส่วนกลางให้อยู่ในสภาพที่เจ้าของร่วมในหมู่บ้านจะใช้ประโยชน์ได้ดีตลอดเวลา ซึ่งมีลักษณะเป็นการรับจัดทำการงานให้แก่เจ้าของร่วมในหมู่บ้าน เมื่อมีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากเจ้าของร่วมเป็นค่าตอบแทน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ส่วนจำเลยทั้งสองเป็นสมาชิกของโจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำถนนสาธารณูปโภคอันเป็นการกระทำละเมิดเกี่ยวกับทรัพย์ส่วนกลาง จึงเป็นคดีผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทหมู่บ้านจัดสรร มีวัตถุประสงค์เพื่อรับโอนที่ดินอันเป็นสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะของโครงการหมู่บ้านจัดสรร จัดการ ดูแลและบำรุงรักษาเพื่อประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกหมู่บ้านจัดสรร ด. จำเลยทั้งสองเป็นเจ้าของที่ดินพร้อมบ้านในหมู่บ้านและเป็นสมาชิกโจทก์ จำเลยทั้งสองก่อสร้างหลังคากันสาดตลอดแนวหน้าบ้านและต่อเติมรั้วเหล็กหน้าบ้านรุกล้ำเข้าไปในที่ดินสาธารณูปโภคและถนนในโครงการหมู่บ้านจัดสรร ทำให้สมาชิกอื่นภายในหมู่บ้านโจทก์ได้รับความเสียหาย ไม่สามารถใช้ถนนสาธารณูปโภคบริเวณหน้าบ้านของจำเลยทั้งสองได้ตามปกติ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวแล้ว แต่จำเลยทั้งสองเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำที่ดินสาธารณูปโภคโดยจำเลยทั้งสองร่วมกันเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย
จำเลยทั้งสองให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ โจทก์จึงมีหน้าที่ดูแลรักษาหมู่บ้านและทรัพย์ส่วนกลางให้อยู่ในสภาพที่เจ้าของร่วมในหมู่บ้านดังกล่าวจะใช้ประโยชน์ได้ดีตลอดเวลา ซึ่งมีลักษณะเป็นการรับจัดทำการงานให้แก่เจ้าของร่วมในหมู่บ้าน เมื่อมีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากเจ้าของร่วมเป็นค่าตอบแทน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยทั้งสองเป็นสมาชิกของโจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภคตามบทบัญญัติดังกล่าวเมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำถนนสาธารณูปโภคอันเป็นการกระทำละเมิดเกี่ยวกับทรัพย์ส่วนกลาง จึงเป็นคดีผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภค
วินิจฉัย ณ วันที่ ๒๑ เดือน มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๗
สุวิชา นาควัชระ
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์