คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ที่ ๗๗๗/๒๕๖๖

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์                       บริษัท จ. จำกัด                   โจทก์

ที่ ๗๗๗/๒๕๖๖                                              กรุงเทพฯ                          จำเลย

โจทก์รับจ้างจำเลยทำความสะอาดโรงเรียนในสังกัดจำเลยโดยเรียกค่าจ้างเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ส่วนจำเลยเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘จำเลยว่าจ้างโจทก์ทำความสะอาดโรงเรียนเพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการ จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในมูลจ้างทำของ จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาว่าจ้างโจทก์ให้ทำความสะอาดในโรงเรียนสังกัด จำนวน ๘ โรงเรียน ภายหลังทำสัญญาโจทก์ทำงานที่รับจ้างแล้ว แต่จำเลยอ้างว่าโจทก์ส่งพนักงานเข้าปฏิบัติงานไม่ครบจำนวนจึงหักค่าปรับสูงเกินสมควร ทั้งที่จำเลยไม่ได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลลดหรืองดเบี้ยปรับที่สูงเกินส่วนและให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

ศาลแพ่งส่งคดีให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่า โจทก์รับจ้างจำเลยทำความสะอาดโรงเรียนโดยเรียกค่าจ้างเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยเป็นนิติบุคคล ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘มีวัตถุประสงค์ให้การศึกษาโดยเรียกค่าตอบแทน จำเลยว่าจ้างโจทก์ทำความสะอาดโรงเรียนเพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการ จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในมูลจ้างทำของ จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)

วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค

                                                    วินิจฉัย ณ  วันที่ ๑๖  เดือน สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖

ชูชัย   วิริยะสุนทรวงศ์

(นายชูชัย   วิริยะสุนทรวงศ์)

ประธานศาลอุทธรณ์