คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ บริษัท ม. โจทก์
ที่ ๑๑๘๓/๒๕๖๕ นาย ณ จำเลย
โจทก์ประกอบธุรกิจประกันภัยและรับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยหมายเลขทะเบียน กบ xxxx ลำปาง โดยเรียกค่าเบี้ยประกันภัยเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ จำเลยเป็นผู้เอาประกันภัยจึงอยู่ในฐานะผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน อันมีมูลจากสัญญาประกันภัย จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการประกันภัย จำเลยทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์หมายเลขทะเบียนกบ xxxx ลำปาง มาจากธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) และเอาประกันภัยรถยนต์ไว้กับโจทก์ โดยระบุผู้ให้เช่าซื้อเป็นผู้รับประโยชน์ตามกรมธรรม์ ระหว่างระยะเวลาคุ้มครองตามกรมธรรม์ จำเลยให้ความยินยอมนาย ภ นำรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไปส่งมอบให้แก่นาย ศ เพื่อติดตั้งเครื่องเสียงภายในรถยนต์ แต่นาย ศ กลับนำรถยนต์คันดังกล่าวออกประกาศขายทางเฟซบุ๊ก โดยแจ้งว่าเป็นรถหลุดจำนำ จำเลยแจ้งความร้องทุกข์ดำเนินคดีแก่นาย ศ ในความผิดฐานยักยอกแล้ว โจทก์จึงจ่ายค่าสินไหมทดแทนเต็มตามกรมธรรม์ประกันภัยเป็นเงิน ๕๒๐,๐๐๐ บาท แก่ผู้ให้เช่าซื้อ ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจดำเนินคดีนาย ศ ในความผิดฐานฉ้อโกง มีผู้เสียหายรวม ๑๓ ราย โดยจำเลยเป็นผู้เสียหายรายที่ ๕ และเรียกร้องค่าเสียหายจากนาย ศ ซึ่งรวมถึงค่ารถยนต์ที่เอาประกันภัยกับโจทก์เป็นเงิน ๕๘๒,๒๐๐ บาท นาย ศ ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลง ที่จะชำระเงินจำนวนดังกล่าวแก่จำเลย แต่นาย ศ ไม่ชำระ ศาลจังหวัดลำปางจึงมีคำพิพากษาว่า นาย ศ มีความผิดฐานฉ้อโกง ซึ่งความผิดฐานฉ้อโกงไม่เข้าเงื่อนไขความคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์จะต้องรับผิด โจทก์ทวงถามให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์แล้ว แต่จำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์ประกอบธุรกิจประกันภัยและรับประกันภัยรถยนต์หมายเลขทะเบียน กบ xxxx ลำปาง โดยเรียกค่าเบี้ยประกันภัยเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและ เป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ โดยมีจำเลยซึ่งเป็นผู้เอาประกันภัยเป็นผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภค เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน อันมีมูลจากสัญญาประกันภัย จึงเป็นคดีผู้บริโภค ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)
วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภค
วินิจฉัย ณ วันที่ ๑๙ เดือน ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕
ชูชัย วิริยะสุนทรวงศ์
(นายชูชัย วิริยะสุนทรวงศ์)
ประธานแผนกคดีพาณิชย์และเศรษฐกิจในศาลฎีกา
ช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่งประธานศาลอุทธรณ์