ค้นหาคำวินิจฉัย

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์           บริษัท ว. จำกัด                                              โจทก์

ที่ ๑๒๔/๒๕๖๗                                       นิติบุคคลอาคารชุด ว. ที่ ๑ กับพวกรวม ๗ คน          จำเลย

                          โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการรับจ้างบริหารจัดการอาคารชุด จำเลยที่ ๑ เป็นนิติบุคคลอาคารชุด มีจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๗ เป็นคณะกรรมการ มีอำนาจหน้าที่ควบคุมดูแลและบริหารงานตามระเบียบข้อบังคับ จำเลยที่ ๑ ว่าจ้างโจทก์บริหารจัดการอาคารชุด โดยแต่งตั้งโจทก์เป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดของจำเลยที่ ๑ ภายหลังทำสัญญาโจทก์ทำงานที่รับจ้างแล้ว ต่อมาจำเลยทั้งเจ็ดบอกเลิกสัญญาโดยไม่ชอบ ไม่ชำระค่าจ้างให้แก่โจทก์และออกหนังสือเชิญประชุมใหญ่วิสามัญเจ้าของร่วมเพื่อลงมติถอดถอนโจทก์ออกจากการเป็นผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด และนำมติที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายไปยื่นจดทะเบียนเปลี่ยน แปลงผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดต่อเจ้าพนักงานที่ดิน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

                          จำเลยทั้งเจ็ดให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง

                           จำเลยทั้งเจ็ดยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                        พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตราคดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ และ (๓) คดีแพ่งที่เกี่ยวพันกันกับคดีตาม (๑) ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า โจทก์ประกอบกิจการรับจ้างบริหารจัดการอาคารชุดและรับจ้างจำเลยที่ ๑ บริหารจัดการอาคารชุดโดยเรียกค่าจ้างเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยที่ ๑ เป็นนิติบุคคลอาคารชุดมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลาง และจำเลยที่ ๑ อาจใช้สิทธิของเจ้าของร่วมครอบไปถึงทรัพย์ส่วนกลางทั้งหมดในการต่อสู้บุคคลภายนอกหรือเรียกร้องเอาทรัพย์สินคืนเพื่อประโยชน์เจ้าของร่วมได้ ตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๓ วรรคสอง และมาตรา ๓๙ ดังนี้ การงานที่โจทก์อ้างว่าจำเลยที่ ๑ จ้างจึงเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของจำเลยที่ ๑ และเป็นการกระทำเพื่อเจ้าของร่วม จำเลยที่ ๑ ย่อมอยู่ในฐานะกระทำการแทนและเพื่อประโยชน์แก่เจ้าของร่วมซึ่งเป็นผู้รับบริการ ถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ อยู่ในฐานะเป็นผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ อันมีมูลจากสัญญาว่าจ้างบริหารจัดการทรัพย์ส่วนกลาง จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) สำหรับจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๗ ซึ่งโจทก์ฟ้องให้ร่วมรับผิดในฐานะคณะกรรมการของจำเลยที่ ๑ นั้น ถือเป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวพันกัน จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๓)

                   วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภค

(นางสุวิชา   นาควัชระ)

ประธานศาลอุทธรณ์