คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นายอ. โจทก์
ที่ ๓๙๖/๒๕๖๘ ห้างหุ้นส่วนจำกัด อ. กับพวกรวม ๓ คน จำเลย
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ประกอบกิจการโรงแรมชื่อ อ. มีจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ โจทก์เป็นเจ้าของรถยนต์หมายเลขทะเบียน กล XXXX ชลบุรี นายด. เพื่อนโจทก์ เข้าพักที่โรงแรมของจำเลยที่ ๑ และขับรถยนต์ของโจทก์ไปจอดที่ลานจอดรถของโรงแรม ต่อมาเกิดเหตุต้นไม้ล้มทับรถยนต์ของโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ทวงถามให้จำเลยที่ ๑ ชำระค่าเสียหายแล้วแต่จำเลยที่ ๑ เพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
ศาลชั้นต้นส่งคดีให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ประกอบกิจการโรงแรมและให้นายด. เข้าพักในโรงแรมของจำเลยที่ ๑ โดยเรียกค่าบริการเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน จำเลยที่ ๑ จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ โดยมีนายด. เป็นผู้รับบริการและเป็นผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ ประกอบพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนโจทก์ไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะผู้รับบริการจากจำเลยที่ ๑ โจทก์จึงไม่อยู่ในฐานะผู้บริโภค การที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ ๑ รับผิดในมูลละเมิด จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)
วินิจฉัยว่า ไม่เป็นคดีผู้บริโภค
(นายอดิศักดิ์ ตันติวงศ์)
ประธานศาลอุทธรณ์