คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ที่ ๗๒๓/๒๕๖๘

คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์        นาย ล                                                        โจทก์

ที่ ๗๒๓/๒๕๖๘                                บริษัท อ  จำกัด ที่ 1 กับพวกรวม ๓ คน                 จำเลย

             โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามต่างเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดและร่วมกันประกอบกิจการค้าระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์พร้อมติดตั้ง โจทก์ประกอบกิจการฟาร์มเลี้ยงปลากดคัง โจทก์ว่าจ้างจำเลยทั้งสามออกแบบและติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในพื้นที่เลี้ยงปลาโซน ๑ รวมเป็นเงิน ๑๔,๙๒๖,๕๐๐ บาท ตกลงชำระค่าจ้างตามเงื่อนไขและวิธีการที่กำหนดไว้ในสัญญา ภายหลังจากจำเลยทั้งสามส่งมอบและ ติดตั้งแล้ว ระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ดังกล่าวชำรุดบกพร่องหลายรายการ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสามดำเนินการแก้ไขแล้วแต่จำเลยทั้งสามเพิกเฉย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามแก้ไขความชำรุดบกพร่องตามฟ้อง หากไม่สามารถดำเนินการได้ให้โจทก์ดำเนินการแทนโดยจำเลยทั้งสามเป็นผู้ชำระค่าใช้จ่ายและชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

                   จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ

            จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ให้การต่อสู้คดีหลายประการ ขอให้ยกฟ้อง

                    จำเลยที่ ๒ ยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่

                   พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ได้ความตามคำฟ้องและคำให้การว่า จำเลยทั้งสามร่วมกันประกอบกิจการร่วมค้าระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์พร้อมติดตั้งและรับจ้างจำเลยออกแบบและติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในพื้นที่เลี้ยงปลาตามฟ้องโดยเรียกค่าจ้างเป็นค่าตอบแทนตามทางการค้าปกติของตน จำเลยทั้งสามจึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดี   ผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนโจทก์ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างและอยู่ในฐานะผู้รับบริการนั้นได้ว่าจ้างจำเลยทั้งสามออกแบบและติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในพื้นที่เลี้ยงปลาตามฟ้องเพื่อใช้ในการประกอบกิจการฟาร์มเลี้ยงปลา อันมีลักษณะเป็นการใช้ในการประกอบอาชีพเพื่อดำรงชีพ โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้บริโภคตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามชำระหนี้อันมีมูลจากสัญญาจ้างทำของ จึงเป็นคดีผู้บริโภคตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑)

วินิจฉัยว่า เป็นคดีผู้บริโภค

(นายอดิศักดิ์   ตันติวงศ์)

ประธานศาลอุทธรณ์