คำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ นิติบุคคลอาคารชุด อ. โจทก์
ที่ ๘๗๙/๒๕๖๗ บริษัท บ. จำกัด จำเลย
โจทก์เป็นนิติบุคคลอาคารชุดตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ โจทก์จึงมีหน้าที่ดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางให้อยู่ในสภาพที่เจ้าของร่วมในอาคารชุดดังกล่าวจะใช้ประโยชน์ได้ดีตลอดเวลา ซึ่งมีลักษณะเป็นการรับจัดทำการงานให้แก่เจ้าของร่วมในอาคารชุด เมื่อมีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากเจ้าของร่วมเป็นค่าตอบแทน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ส่วนจำเลยแม้เป็นสมาชิกของโจทก์และอยู่ในฐานะเป็นผู้รับบริการจากโจทก์ แต่จำเลยเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด และเป็นเจ้าของห้องชุดเพื่อประโยชน์ในการประกอบธุรกิจ อันเป็นการแสวงประโยชน์โดยตรงทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค แต่อยู่ในฐานะผู้ประกอบธุรกิจเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในมูลค่าใช้จ่ายส่วนกลางและกระทำการฝ่าฝืนข้อบังคับ จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง (๔)
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลอาคารชุด มีวัตถุประสงค์บริหารจัดการและดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางของอาคารชุด อ. เพื่อประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกโดยเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากสมาชิกเพื่อนำเงินไปใช้ตามวัตถุประสงค์ จำเลยเป็นเจ้าของห้องชุดเลขที่ ๕x/๓xx ในอาคารชุดโจทก์ ซึ่งมีหน้าที่ต้องชำระค่าส่วนกลางและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ตามข้อบังคับของโจทก์ แต่จำเลยค้างชำระ นอกจากนั้น จำเลยหรือผู้พักอาศัยหรือผู้ใช้สิทธิแทนจำเลย เลี้ยงสุนัขในห้องชุดและนำสุนัขมาเดินและขับถ่ายบริเวณพื้นที่ส่วนกลางอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของโจทก์ โจทก์มีหนังสือแจ้งเตือนและขอให้จำเลยชำระค่าปรับกรณีฝ่าฝืนข้อบังคับแล้ว แต่จำเลยเพิกเฉย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้และเงินเพิ่มพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้จำเลยหรือผู้พักอาศัยหรือผู้ใช้สิทธิแทนจำเลยนำสัตว์เลี้ยงออกไปจากอาคารชุด ห้ามเลี้ยงสัตว์ในห้องชุดของจำเลย หากจำเลยหรือผู้พักอาศัยหรือผู้ใช้สิทธิแทนจำเลย นำสัตว์เลี้ยงมาเดินหรือขับถ่ายบริเวณพื้นที่ส่วนกลาง ให้จำเลยชำระค่าปรับตามข้อบังคับแก่โจทก์
จำเลยยื่นคำร้องขอให้ประธานศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นคดีผู้บริโภคหรือไม่
พิเคราะห์แล้ว ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ คดีผู้บริโภคหมายความว่า (๑) คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคหรือผู้มีอำนาจฟ้องคดีแทนผู้บริโภคตามมาตรา ๑๙ หรือตามกฎหมายอื่น กับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โจทก์อ้างตามคำฟ้องว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลอาคารชุด ตามพระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ โจทก์จึงมีหน้าที่ดูแลรักษาทรัพย์ส่วนกลางให้อยู่ในสภาพที่เจ้าของร่วมในอาคารชุดดังกล่าวจะใช้ประโยชน์ได้ดีตลอดเวลา ซึ่งมีลักษณะเป็นการรับจัดทำการงานให้แก่เจ้าของร่วมในอาคารชุดเมื่อมีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายส่วนกลางจากเจ้าของร่วมเป็นค่าตอบแทน โจทก์จึงอยู่ในฐานะผู้ให้บริการและเป็นผู้ประกอบธุรกิจ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓ ส่วนจำเลยแม้เป็นสมาชิกของโจทก์และอยู่ในฐานะเป็นผู้รับบริการจากโจทก์ แต่จำเลยเป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด จัดตั้งขึ้นเพื่อประกอบกิจการค้าแสวงหากำไร จำเลยเป็นเจ้าของห้องชุดตามฟ้องเพื่อประโยชน์ในการประกอบธุรกิจ อันเป็นการแสวงประโยชน์โดยตรงทางธุรกิจอีกต่อหนึ่ง จำเลยจึงมิใช่ผู้บริโภค แต่อยู่ในฐานะผู้ประกอบธุรกิจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในมูลค่าใช้จ่ายส่วนกลางและกระทำการฝ่าฝืนข้อบังคับ จึงมิใช่คดีแพ่งระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจซึ่งพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ตามกฎหมายอันเนื่องมาจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓ (๑) ทั้งไม่เข้าเกณฑ์เป็นคดีผู้บริโภคตามมาตรา ๓ (๒) ถึง ๓ (๔)
วินิจฉัยว่าไม่เป็นคดีผู้บริโภค
วินิจฉัย ณ วันที่ ๖ เดือน กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๗
สุวิชา นาควัชระ
(นางสุวิชา นาควัชระ)
ประธานศาลอุทธรณ์